مجله اینترنتی ایرانه روز - سرگرمی و آموزشی

خب مردم همیشه از یک شجریان انتظار بهترین‌ها را دارند. انتظار دارند همیشه کار‌هایی که یک شجریان انجام می‌دهد در حد صد باشد و من خودم را در این حد نمی‌بینم. برای همین هم برایم خیلی سخت است که به من بگویند «مژگان شجریان». چون واقعا در حدی نیستم که بخواهم خودم را با پدر یا همایون مقایسه کنم. روی همین حساب دوست دارم مردم من را به عنوان فردی که به موسیقی علاقه دارد و ازبچگی در این فضا بزرگ شده و حالا مشغول فعالیت حرفه ای شده نگاه کنند، ولی هنوز هم خودم را در آن حد نمی‌بینم که بخواهند مرا با پدر یا همایون مقایسه کنند.

 

پس از این که همیشه شما را در کنار پدر تان و به عنوان دختر شجریان می‌شناسند هیچ وقت ناراحت نمی‌شوید؟
نه. از این بابت بسیار هم افتخار می‌کنم و برایم هم مهم نیست که شخصیت هنری ام تحت تاثیر نام و شهرت خانوادگی قرار بگیرد اما از طرفی دیگر خیلی دوست ندارم فعالیت هنری ام با شهرت شجریان باشد، به خاطر این که واقعا من در سطح پدر و همایون نیستم. برای همین هم در این همه سال کمتر تمایل داشته ام که درکار‌های موسیقی در کنار پدرم کار کنم و بیشتر موسیقی را به عنوان یک علاقه‌مندی دنبال می‌کردم.

 

همایون شجریان هم زمانی که می‌خواست از پدر جدا شود و اجرای مستقل داشته باشد بر این تاکید می‌کرد که به کار کردن با پدر بیش از هر چیز دیگری علاقه‌مند است ولی بالاخره در یک جایی باید برای نشان دادن استعداد و توانایی‌های خودش از پدر مستقل شود. شما هم مثل همایون فکر می‌کنید و قصد دارید در آينده مستقل کارکنید؟
نه، خیلی به استقلال فکر نمی‌کنم؛ چیزهای زیادی هست که باید در کنار پدر یاد بگیرم و هنوز زمان خوبی برای مستقل شدن نیست. فکر می‌کنم حد کمال کار‌های من در حال حاضر در کنار پدر خواهد بود، برای همین چندان علاقه ای به استقلال ندارم.

قبل از این که گروه شهناز تشکیل شود همه شما را بیشتر به عنوان طراح جلد آلبوم‌های پدر می‌شناختند. ظاهرا کار نقاشی هم انجام می‌دهید. حالا هم که نوازندگی. این چند وجهی بودن را هم از پدرتان به ارث برده اید؟
(خنده) بله. خب بعضی خصلت‌ها و توانایی‌ها ارثی به آدم می‌رسند. ممکن است این هم جزو آن‌ها باشد. البته من خودم اعتقاد دارم چند وجهی بودن در هنر چندان معنی ندارد. مهم، آن دید و فکر هنری است که اگر کسی داشته باشد می‌تواند آن را در قالب‌های مختلف ارائه دهد. البته این مخصوص شجریان‌ها نیست. بیشتر هنرمند‌ها همین گونه هستند و معمولا چند رشته مختلف هنری را به صورت حرفه ای ادامه می‌دهند. به نظرم هنر وسیله ای است که هنرمند روحش را با آن ارضا می‌کند، حالا به هر شکلی که باشد فرق نمی‌کند. البته من موسیقی و گرافیک را به صورت آکادمیک و حرفه ای خوانده ام و در طول این سال‌ها که کار گرافیک می‌کردم و فعالیت موسیقی ام کمتر بود واقعا فکر می‌کردم بخشی از وجودم را بی‌استفاده گذاشته ام. الان هم که فعالیتم بیشتر روی موسیقی متمرکز شده همین حس را دارم. فکر می‌کنم باید کمی بیشتر برای نقاشی و کار گرافیک وقت بگذارم.

 

درست است که می‌گویند شما جای همایون را در گروه پر کرده اید؟
(خنده)نه، درست نیست. جای همایون همیشه در کنار پدر خالی است و من هیچ وقت نمی‌توانم جای او را پر کنم ولی چه بهتر میشد که همایون هم در گروه حضور داشت و آن وقت گروه کامل‌تری داشتیم اما همان طور که پدر گفتند بهتر است همایون مستقل باشد این طوری فرصت بیشتری برای پیشرفت دارد، به علاوه اگر به عنوان یک خواننده مطرح شود خیلی بهتر از یک نوازنده است.

 

ولی انگار رسم شده یک شجریان دومی هم همیشه در کنار استاد حضور داشته باشد؟
خب، از همان زمان که همایون در کنار پدر کار می‌کرد انگار دیگر همه انتظار داشتند این روند ادامه پیدا کند . اما حقیقت این طور نبود و هم پدر کار‌های مستقل زیادی داشتند که باید انجام می‌دادند و هم همایون. آمدن من هم درخواست خودم بود و واقعا نبودن من هم تاثیر بزرگی در گروه نداشت.

 

نظرتان درباره گروه شهناز چیست؟ فکر می‌کنید عملکردش در این دو سال خوب بوده؟
بالاخره پدر با استادان زیادی کار کرده اند و مردم هم این کار‌ها را خیلی دوست دارند و به نظرم هنوز زمان هست برای این که این اتفاق دوباره بیفتد. اما خیلی‌ها هم انتظار داشتند پدر با یک گروه بزرگ‌تر کار کنند که تعداد بیشتری از ساز‌های ایرانی در آن باشد. پدر هم واقعا با همین دید به سراغ تشکیل گروه شهناز رفتند و ملاک‌هایشان درانتخاب جوان‌ها این بود که در این زمینه تخصصی کار کرده باشند. البته جوان‌های دیگری هم هستند که از نظر توانایی چیزی کمتر از اعضای این گروه ندارند اما واقعا یک گروه با تعداد محدودی تشکیل می‌شود و نمی‌شد از تمام آن‌ها در گروه استفاده کرد. ولی فکر می‌کنم تا به حال گروه خیلی خوب کار کرده و بهتر شدن را هر روز می‌شود در آن احساس کرد.

 

شاید این گروه با هر خواننده  دیگری کار می‌کردند سطح توقعات این قدر بالا نبود، فکر می‌کنید گروه توقعات مردم را به عنوان گروه استاد شجریان بر آورده می‌کند؟
ببینید نباید این گروه را با استاد‌هایی مثل مشکاتیان و علیزاده مقایسه کرد. هر چند که آن‌ها هم زمانی جوان بوده اند و با تمرین و پشتکار به این جا رسیده اند. اما آن چیزی که در یک گروه موسیقی مهم است همدلی و همراهی همه اعضای گروه با همدیگر است، به علاوه این که همه باید از نظر حرفه ای در یک سطح قرار داشته باشند. فکر می‌کنم آن همدلی خیلی قوی بین اعضای گروه وجود دارد و این را می‌شود در تمرین‌ها و اجرا‌ها کاملا احساس کرد. پدر هم بار‌ها گفته اند که تمام اعضای گروه مثل بچه‌های من می‌مانند همه این‌ها نشان می‌دهند آن فضای همدلی وجود دارد اما از نظر فنی، گروه باید ارتقا پیدا کند که این هم دارد اتفاق می‌افتد و هر روز بهتر از قبل کار می کند.

 فکر می‌کنید در انتخاب شما به عنوان یکی از اعضای گروه شهناز چقدر پارتی بازی شده؟
حقیقتش این است که هیچی! چون اصلا این پیشنهاد از طرف پدر نبوده که بخواهد پارتی بازی در آن باشد. من چند جلسه در تمرین‌های گروه شهناز شرکت کردم و زمانی که قرار بر انتخاب نوازنده‌ها شد آقای درخشانی به پدر گفتند که مژگان خیلی خوب این تمرینات را انجام داده و می‌تواند از اعضای گروه باشد. پدر هم با نظر مثبت آقای درخشانی پذیرفتند که من هم در گروه حضور داشته باشم. روی همین حساب که حرف و حدیثی پیش نیاید که آقای شجریان پارتی بازی کرده و دخترش را آورده در گروه، پدر هیچ وقت پیشنهاد ندادند و گفتند که بگذارند خودم به روال طبیعی انتخاب شوم.