مجله اینترنتی ایرانه روز - سرگرمی و آموزشی

 

 

تیتراژ خوان حرفه ای؛ این درست که خواجه امیری با چند آلبومی که داده، توانسته در بازار موسیقی موفق باشد اما بدون شک آن اتفاقی که او را بین عامه مردم به چهره تبدیل کرد تیتراژ خوانی سریال‌هاست؛ سریال‌هایی که از شانس او اکثرا مناسبتی هستند و تقریبا هر شبی پخش می‌شوند واین یعنی این که صدای او در شبانه روز دو بار در تیراژی به اندازه تعداد تلویزیون‌های روشن این مملکت منتشر می‌شود و یک ملت صدای او را می‌شنوند. اگر بخواهیم چند آهنگ تک و تاپ خواجه امیری را نام ببریم مطمئنا همین تیتراژ سریال‌هاست. وقتی که کنسرت می‌دهد مردم مشتاق شنیدن این ترانه‌های معروفند و دوست دارند با او ترانه‌هایی را که بارها در انتهای سریال شنیده اند بخوانند چون آن را از برند. اکثرا این ترانه‌ها را هم که خود او می‌ساخت و تنظیم می‌کرد به صورت تک آهنگ پخش می‌شد و بلافاصله سر از سایت‌های دانلود در می‌آورد. خواجه امیری جدیدا آهنگسازی کل سریال را هم انجام می‌دهد؛ نمونه اش سریال رمضان قبل (مثل هیچ کس) و همین سریال در مسیر زاینده رود که پخشش تازه شروع شده. اینجا چند سریال را که او در انتهایش خوانده و در حافظه موسیقایی ما ثبت و ضبط شده ردیف کرده ایم. طبیعتا بهتر بود کنار این ستون یک فایل صوتی هم تعبیه می‌شد تا با شنیدن آن‌ها حالش را هم ببریم.

 

خواجه امیری با تیتراژ این سریال شناخته شد. ترانه ای غم‌انگیز و عاشقانه که خیلی زود جای خودش را در دل مردم باز کرد. شعر این ترانه کار افشین یداللهی است و کلی از مردم هنوز هم تکیه کلامشان است. موفقیت تیتراژ در کنار اقبال عمومی به سریال مسیر سریال سازی محرم را هموار کرد.

در کنار تم دزدیده شدن آقای قندی توسط دو کارگر اخراجی کارخانه اش، امیر جعفری و یوسف تیموری تیتراژ سریال هم گرفت. شاعر این ترانه یداللهی بود. این ترانه در دومین آلبوم او به نام «برای آخرین بار» هم وجود دارد.

 

ماجراهای هستی (هانیه توسلی) و حاج یونس فتوحی (علی نصیریان) رمضان آن سال نقل محافل بود. تیتراژ این کار باز هم شعری از یداللهی بود.

غیر از تیتراژ پایانی یک ترانه هم میان سریال پخش شد که آن هم بسیار گل کرد. جفت این ترانه‌ها با نام «باور نمی‌کنم» و «جدایی» از آلبوم «سلام آخر» احسان خواجه امیری است که سال 86 به بازار آمد. این بار هم زوج هنری یدالهی و خواجه امیری موسیقی با کلم پول کثیف را ماندگار کردند.

 

قصه پر کشش خانواده داداشی با این ترانه توانست به مرور بین رقبایش جا باز کند. این ترانه هم باز با همکاری یداللهی و خواجه امیری بود.