مجله اینترنتی ایرانه روز - سرگرمی و آموزشی

عبدالرضا اكبري، بازيگري است كه تا به حال كارهاي زياد و متفاوتي از او ديده‌ايم. از مجموعه پاي پياده گرفته تا اغما و عمليات 125. اما نقشي كه او را بيش از نقش‌هاي ديگرش مورد توجه قرار داد، بازي در نقش امام خميني(ره) در فيلم فرزند صبح است. نقشي كه به گفته خودش برگ برنده‌اي در كارنامه‌اش محسوب مي‌شود. اكبري در سال 1332 در كرمان متولد شد و تحصيلات مقدماتي خود را در تهران سپري كرد. از سن 16 سالگي جذب كانون پرورش فكري شد و به اتفاق دوستانش در سال 1347 گروه تئاتر موسوم به گروه تئاتر نجف‌آباد را تاسيس كردند.

اولين مربي آنها داريوش مؤدبيان بود و بعدها بهزاد فراهاني اين سمت را به عهده گرفت. فعاليت آنها تا سال 1360 ادامه پيدا كرد و با منحل شدن گروه به تلويزيون آمد. او در چندين تله تئاتر شركت كرد و از اين طريق به سينما راه يافت و توانست در بسياري از فيلم‌ها و سريال‌هاي تلويزيوني به ايفاي نقش بپردازد.

اكبري از ميان حوادث مختلفي كه در طول ساليان زندگي هنري با آن روبه رو بوده از اين حادثه ياد مي‌كند؛ «در حين اجراي نمايشي به نام عروس در پرده اول، بايد يكي از بازيگران را به بيرون از صحنه پرتاب مي‌كردم كه در حين انجام اين كار دستم شكست و با اين‌كه دستم ورم شديدي كرده بود آن شب نمايش را تا انتها ادامه دادم و بعد از پايان اجرا من را به بيمارستان رساندند.

دكتر از نوك انگشت تا آرنجم را گچ گرفت. من با همان دست گچ گرفته تمام اجراهاي آن نمايش را در شب‌هاي بعد بازي كردم و هر چه بيشتر مي‌گذشت درد دستم بيشتر از قبل مي‌شد. بعد از آن ياد گرفتم موارد ايمني را سر صحنه رعايت كنم و بي‌گدار به آب نزنم.»

اما حادثه قابل توجه ديگري كه براي اكبري در زندگي‌اش اتفاق افتاده است باز هم مربوط به رعايت نكردن نكات ايمني است، او توضيح مي‌دهد: «يك بار نزديك بود بخاري گازي همه اعضاي خانواده مرا كه در خواب بوديم به كام مرگ بفرستد اما خدا رحم كرد و اين حادثه به خير گذشت.

درست يادم نيست كه چرا آن حادثه پيش آمد شايد دليلش مسدود بودن لوله بخاري بود كه باز هم بايد خدا را شاكر باشم كه من و خانواده‌ام جان سالم به در برديم.»

www.jamejamonline.ir